Street Fighter II to gra bijatyka oferująca rozgrywkę wedle reguł zbliżonych do swojej poprzedniczki z 1987 roku. Zawodnik prowadzony poprzez gracza zmierza się z kolejnymi przeciwnikami w pojedynkach jeden-na-jeden trwających od dwóch do trzech rund (do wygrania pojedynku wymagane jest zwycięstwo w obu rundach, jeżeli pod koniec drugiej obaj zawodnicy posiadają na koncie po jednej rundzie, walka toczy się dalej w trzeciej rundzie). Siły witalne postaci opisują paski zdrowia widoczne u góry ekranu - zadaniem gracza jest doprowadzenie paska zdrowia przeciwnika do zera. Każda runda ma nałożony limit czasowy - gdy zostanie on przekroczony, wygrywa ten z graczy, który ma wyższy wskaźnik energii na pasku zdrowia w chwili upłynięcia czasu (gdy poziom zdrowia dwójki walczących jest identyczny, ogłaszany jest remis, a walka toczy się dalej aż do wyłonienia zwycięzcy). W pierwszej wersji Street Fighter II o podtytule The World Warrior walka mogła trwać maksymalnie dziesięć rund, o ile systematycznie dochodziło do remisu (w późniejszej wersji, The Champion Edition zredukowano maksymalny czas trwania walki do czterech rund). Jeżeli zwycięzca nie zostanie wyłoniony, komputerowy przeciwnik wygrywa (w trybie walki dwuosobowej przegrywają obaj gracze). Po każdych trzech wygranych walkach gracz bierze udział w minigrze (pozwalającej zwiększenie końcowego wyniku). Street Fighter II oferuje kolejno trzy minigry: niszczenie samochodu (zbliżone do jednej z minigier w innej grze Capcom - Final Fight, niszczenie beczek zrzucanych na gracza za radą precyzyjnych uderzeń oraz dodatkowo destrukcja metalowych beczek z materiałami łatwopalnymi. Rzeczone minigry były usunięte w grze Super Street Fighter II Turbo (pojawiły się tylko w konwersji tej gry na Nintendo Game Boy Advance, żeby na stałe powrócić do serii dopiero w trzeciej jej części). Gracz kieruje wybraną postacią korzystając z ośmiokierunkowego joysticka i sześciu przycisków odpowiedzialnych za ataki. Joystick użyty jest do skaknia, kucania, zbliżania się do / oddalania od przeciwnika, a też do blokowania jego ciosów. Klawisze ataku to trzy rodzaje uderzeń pięścią (lekkie i szybkie, średnie oraz mocne i wolne) i analogiczne do wymienionych trzy gatunki kopnięć. Każdy gracz ma do dyspozycji szereg ciosów priorytetowych możliwych do stworzenia z dowolnej pozycji, łącznie z rzutami (niedostępnymi w pierwszej części gry). Każda postać posiada też właściwe tylko dla siebie ciosy specjalne, wykonywane najczęściej poprzez szybki ruch joystickiem w wymaganym kierunku, bądź kierunkach, połączony z naciśnięciem odpowiedniego klawisza ataku.

Zastanawiałeś się kiedyś co takiego sprawia, że gry dla dziewczyn są tak oblegane? I co w nich jest tak ciekawego, że dziewczyny potrafią w nie pogrywać całymi dniami? Postanowiłam zająć się tą sprawą, pomyślałam że mnie jako dziewczynie prościej będzie poznać ten tajemniczy mechanizm. Gdy weszłam na jedną z większych stron z ubiernakami dla dziewczyn zadziwiła mnie ogromna mnogość kategorii. Prócz standardowej ubieranki można tam zagrać w gry w gotowanie, gry w robienie fryzur, gry w robienie makijażu, gry w robienie tipsów i paznokci czy również gry w meblowanie. Kiedyś myślałam, że gry dla dziewczyn to po prostu ubieranki a aktualnie widze jak bardzo gry dla dziewczyn rozwinęły się na przestrzeni kilku lat. Pierwszą grą w jaką zagrałam była gra w gotowanie. To niesamowite jak łatwo można upiec tort, ciasto czy ciasteczka, ugotować zupę, czy też stworzyć omlet i naleśniki. Byłam instruowana krok po kroku dzięki temu niezbyt duże dziewczynki nie pogubią się i nie wyłączą gry po paru minutach. Można bez wątpienia popełniać niedociągnięcia i poprzez to omlet czy naleśnik nie uda się. Zainteresowała mnie gra w robienie tortu weselnego, a również ubieranki ślubne mogłam do chce wybierać kolor polewy, grubość warstwy bitej śmietany czy koloru kolejnych pięter tortu. W ostateczności zdecydowałam się na bardzo stonowaną wersję czyli biało-różowy tort. Zgłębiając tajniki gier dla dziewczyn trafiłam na grę w robienie fryzur. Ja trafiłam akurat na grę w której wybierałam już gotowe fryzury, niemniej jednak wiem, że są gry w których samemu możemy obcinać, przedłużać, malować, kręcić i prostować włosy. Myślę ze ta druga opcja jest bardziej atrakcyjna bo sama decyduję o fryzurze a nie wybieram już gotową. Gry ubieranki są z całą pewnością najbardziej rozpowszechnioną formą gier dla dziewczyn. Możemy ubierać modelki jak tylko nam się podoba. Najpierw wybieramy styl, czyli np ubieranka ślubna, ubieranka imprezowa bądź ubieranka elegancka i kreujemy świetne zestawy. Ubieranki nie tylko rozwijają wyobraźnię niemniej jednak kształtują styl i gust dziewczyn, dzięki temu młode damy będąc na zakupach same tworzą zestawy, nie muszą prosić posiadamy o poradę. Gry ubieranki pojawiają im najnowsze trendy i modowe hity. W dodatku gra w gry ubieranki to gwarancja świetnej zabawy i mile spędzonego czasu.

Klasyczną grę fabularną można porównać do teatru improwizacji, w którym osoba prowadząca (w większości wypadków zwana Mistrzem Gry) odgrywa rolę autora scenariusza, reżysera, narratora i w większości aktora ról postaci drugoplanowych - gracze natomiast są aktorami pierwszoplanowymi, jednakże nieznającymi scenariusza i zmuszonymi improwizować i reagować na sytuacje, jakie stawia przed nimi Mistrz Gry. Cała rozgrywka toczy się niemalże tylko w oparciu o słowne opisy, w pewnych przypadkach wspomagane muzyką albo taktyczną planszą - Mistrz Gry opisuje graczom ich otoczenie i akcje wykonywane przez bohaterów niezależnych, gracze natomiast opisują czynności wykonywane przez ich postaci. Do procedur Mistrza Gry należy także (w zdecydowanej większości przypadków wspomagana ustalonymi regułami) decyzja, które akcje podejmowane przez graczy osiągną zamierzone efekty, a które nie. Stopień dozwolonej identyfikacji między graczami a odgrywanymi poprzez nich postaciami - wypowiadanie się w pierwszej osobie, wykorzystanie rekwizytów, kontakt fizyczny z pozostałymi graczami - jest kwestią umowną i zależy wyłącznie od stopnia immersji (zanurzenia) graczy w opisywany świat gry.

Nieodłącznym niemalże elementem systemów RPG są opisy mechaniki rozgrywki. Stanowią je w znaczącej liczbie przypadków określone zestawy wzorów matematycznych albo słownych określeń, pozwalających określić wpływ poszczególnych czynników na efekt danej akcji. Przykładowo, na powodzenie próby otwarcia poprzez postać zamka wytrychem wpłynąć mogą: zręczność palców, typ wytrycha czy etap skomplikowania mechanizmu, a w pewnych sytuacjach wręcz tak abstrakcyjne współczynniki jak szczęście postaci, czy znaczenie otwarcia tegoż zamku dla tworzonej historii. Do opisu poszczególnych czynników stosowane są zawarte zestawy parametrów - mierzalnych, jak np. masa czy rozmiar przedmiotów, lub przybliżanych, takich jak stopień niewygody pancerza albo gęstość mgły. Współczynniki przybliżane w ogromnej liczbie przypadków określa się wartością punktową (przykładowo. w skali od 0 do 10), procentową, słownie (według umownej skali, na przykład. od "fatalnie" przez "średnio" do "perfekcyjnie") albo opisowo. Przykładem zestawu umownie określonych parametrów jest stosowany najczęściej mechanizm kwantyzacji cech bohaterów, regulujący zasady ich opisu, co służy rozstrzyganiu odgrywanych i opisywanych akcji. W większości przypadków odpowiednimi współczynnikami opisane są fizyczne i psychiczne cechy danego bohatera (tj.: siła, inteligencja, zręczność) , a dodatkowo kwalifikacji, określające jak bardzo postać się na czymś zna albo jakie ma na danym polu wiedzę praktyczną (np. targowanie się czy walka mieczem dwuręcznym). Podczas rozgrywki poszczególne cechy postaci mogą się modyfikować, gdy postać zdobywa nowe zdolności lub ulega obrażeniom. Gracze w większości wypadków spisują informacje o swoich postaciach na specjalnie przygotowanych tzw. kartach postaci, co pozwala na kontynuowanie jedną postacią rozgrywki przez kolejne sesje, odpowiadające następnym przygodom, oraz dodatkowo na jej rozwój w gronie kolejnymi przygodami rpg.

Stolarz stał się hydraulikiem o imieniu Mario i choć miejsce i czas fabuły zostały zmienione, ogólny zarys Mario Tetris pozostał nietknięty. Nad Królestwem Grzybów pojawia się wielkie zło - niejaki Bowser - żółwiopodobny stwór należący do wrogiej rasy Koopa. Potwór znów kradnie dziewczynę bohatera. Mario, razem z bratem Luigim wyrusza jej na ratunek. Zadaniem gracza jest penetrowanie kanałów, zbieranie pieniążków oraz jedzenie muchomorów, które powiększają głównego bohatera. Nintendo NES, który potrafił wyświetlać grafikę aż w 53 kolorach (25 jednocześnie) zachwycał barwną grafiką i 5-kanałowym dźwiękiem. Motyw muzyczny, który skomponował Koji Kondo, kompozytor muzyki do gier komputerowych i ówczesny pracownik Nintendo, do dziś wzbudza emocje u licznych fanów serii. Gra doczekała się dwóch kolejnych części. Super Mario Bros. 2 została zbudowana na bazie gry Jume Kojo: Doki Doki Panic. W 1988 roku Nintendo postanowił przerobić wcześniej wspomnianą produkcję i wydać ją pod zmienionym tytułem w USA, Europie i Australii. W Super Mario Bros. 2 dowiadujemy się, że nasz bohater miał sen w którym wchodzi po długich schodach. Na ich szczycie znajdują się drzwi, które są przejściem do świata zwanego Subcon. Następnego dnia trójka znanych nam już bohaterów - Luigi, Mario oraz jego dziewczyna, księżniczka Peach - udaje się na piknik. Sen okazuje się proroczy. W jednej z napotkanych jaskiń znajdują drzwi do krainy, w której rządzi zły Wart. Zebrawszy siły, bohaterowie postanawiają uwolnić świat od jego panowania.

Gry to dziedzina życia, która szczelnie wypełnia czas nie jednego z nas. Przede wszystkim tyczy się młodych ludzi, lecz nie tylko. Także starsi, ustabilizowani wszyscy ludzie grają w gry komputerowe, czy gry internetowe - zwane też przeglądarkowymi. Należy wiedzieć, ż rodzajów gier jest bardzo dużo i nie metodę za jednym zamachem wszystkich wymienić. W dodatku spotkamy się z podziałami na kategorie i podkategorie. Niemniej jednak nic, podział nie jest tak istotny jak samo granie. Prawie każdy z z nas posiada własne ulubione pozycje, o których mógłby rozmawiać godzinami... Warto jednak rozwijać sie w temacie gier, czy to komputerowych czy intetnetowych. Nasz serwis jest świetną ku temu okazją - mamy możliwość przeczytania treści, porad, newsów dotyczących gier. Zapraszamy zatem wszystkich - zarówno dopiero raczkująch graczy, jak i bardziej zaawansowanych maniaków wirtualnej rozgrywki.

Gry komputerowe pozwalają na przyjemne spędzenie czasu przed monitorem komputera. Istnieje ich bardzo wiele gatunków, różniących się założeniami co do wieku gracza, kwalifikacji, potrzebnego sprzętu i tym podobne. Jedną z pierwszych i zarazem chyba nasłynniejszą z gier był Pong, polegający na odbijaniu piłeczki za poradą prostej. W dniu dzisiejszym gry komputerowe stały się najbardziej istotnym elementem życia dla wielu ludzi. To poważny biznes, przynoszący rokrocznie miliony dolarów profesjonalnym firmom tworzącym e-rozrywkę. Doszło dosłownie do tego, że prowadzone są oficjalne mistrzostwa świata, a poszczególne gatunki gier są traktowane jak dyscypliny sportowe. Gry posiadają również drugą stronę medalu - potrafią wciągnąć uczestnika na tyle, że staje się on więźniem nałogu grania i zapomina o bożym świecie. Znane są przypadki fanów gier komputerowych popełniających zbrodnie pod ich wpływem, chociażby słynne strzelaniny w Usa. Nie jest to jednak naukowo i w 100% bezdyskusyjne, czy tego rodzaju zachowania wynikają bezpośrednio z gier, czy są też ich pochodnymi.